Περιεδρικο Αποστημα

Η θεραπευτική αντιμετώπιση ενός ορθοπρωκτικού αποστήματος συνίσταται στην διάνοιξη και παροχέτευση του (όπως ισχύει για τα περισσότερα αποστήματα). Τα περιπρωκτικά και ευθυϊσχιακά αποστήματα είναι δυνατό να παροχετευθούν με τοπική αναισθησία σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου συνήθως όμως γίνεται υπό γενική αναισθησία τόσο λόγω του πόνου όσο και για να ελεγχθεί καλύτερα η περιοχή στην περίπτωση που συνυπάρχουν παθολογικές καταστάσεις. Η τομή παροχετεύσεως οφείλει να εκτελείται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στον πρωκτικό δακτύλιο και όχι κατ’ανάγκη στο σημείο εντονότερου κλυδασμού (σημείο μέγιστης διόγκωσης) ώστε εάν αργότερα δημιουργηθεί συρίγγιο, η πορεία του είναι βραχύτερη (έχει δηλαδή μικρότερο μήκος) οπότε διευκολύνεται η χειρουργική αντιμετώπιση του.

Είναι σημαντικό το σημείο διανοίξεως να παραμείνει ανοικτό για αρκετό χρονικό διάστημα, ώστε να επιτευχθεί η πλήρης παροχέτευση του αποστήματος. Αυτό είναι εφικτό με την διενέργεια ελλειπτικής τομής ή σταυροειδούς τομής με αφαίρεση των γωνιών του δέρματος. Παρ’όλα αυτά επαρκής παροχέτευση σημαίνει παραμονή ανοικτής της τομής και όχι κατ’ανάγκη διενέργεια μεγάλης τομής. Η χρήση παροχετεύσεων σπανίως είναι απαραίτητη, ενώ η τοποθέτηση γαζών δίκην πωματισμού συχνά εμποδίζει την παροχέτευση. Η αντιμετώπιση μεγάλων ή «πεταλοειδών» αποστημάτων απαιτεί γενική αναισθησία και πιθανές επιπρόσθετες τομές εκατέρωθεν για να καλύψουμε όλη την έκταση της αποστηματικής κοιλότητας.

Ο ρόλος των αντιβιοτικών πρέπει να θεωρείται επικουρικός και οι ενδείξεις χορηγήσεως τους θα πρέπει να περιορίζονται   στις   κατωτέρω   περιπτώσεις:   α) καρδιακή   βαλβιδοπάθεια,   β) σακχαρώδης   διαβήτη  γ) ανοσοκαταστολή, δ) εκτεταμένη περιοχική φλεγμονή (cellulitis) ή ε) ύπαρξη προθέσεως (ξένα υλικά που έχουν εμφυτευθεί στο σώμα). Η αρχική χορήγηση αντιβιοτικών με σκοπό την αναμονή αναδείξεως περιοχής κλυδασμού είναι πιθανόν να αποβεί επικίνδυνη, καθώς δυνατόν να οδηγήσει σε επέκταση της φλεγμονώδους διεργασίας διά των προαναφερθέντων ανατομικών επιπέδων.

Η αντιμετώπιση των υπερανελκτήριων αποστημάτων είναι η πλέον πολύπλοκη και εξαρτάται από την αρχική προέλευση. Εάν αυτή αφορά τον διασφιγκτηριακό χώρο, η παροχέτευση θα πρέπει να επιχειρείται διά του ορθού καθ’ότι παροχέτευση διά του ευθυϊσχιακού βόθρου πιθανόν να οδηγήσει σε υπερσφιγκτηριακό συρίγγιο. Αντιθέτως, εάν η προέλευση αφορά τον ευθυϊσχιακό βόθρο τότε θα πρέπει να αποφεύγεται η διορθική παροχέτευση γιατί έτσι είναι πιθανή η δημιουργία εξωσφιγκτηριακού συριγγίου. Τέλος εάν η προέλευση αφορά την πύελο τότε είναι δυνατό να παροχετευθεί διορθικώς, διατοιχωματικώς ή δια του ευθυϊσχιακού βόθρου. Σημαντικό διαγνωστικό και θεραπευτικό ρόλο στην αντιμετώπιση των περιπτώσεων αυτών διαδραματίζει η αξονική τομογραφία.

Η παροχέτευση ενός ορθοπρωκτικού αποστήματος ακολουθείται από υποτροπή ή δημιουργία συριγγίου σε ποσοστό 37-50% και τούτο διότι η παροχέτευση δεν αποτελεί αιτιολογική θεραπεία της παθήσεως αυτής. Πάντως, τα ποσοστά αυτά είναι σαφώς μικρότερα στην περίπτωση των περιπρωκτικών αποστημάτων, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα. Έχει προταθεί η διενέργεια πρωτογενώς συριγγοτομής μετά την ανεύρεση της ενδοαυλικής επικοινωνίας, ταυτοχρόνως με την παροχέτευση του αποστήματος για την αποφυγή της μελλοντικής δημιουργίας συριγγίου.